What is a good coffee shop? What criteria would you use to define a good coffee shop? Would it be the quality of the coffee? The quality of service? The space and surroundings? Maybe its accessibility? What exactly is a good coffee shop? Is it possible to have a universal definition of it, so that in every city, anywhere in the world, all the good coffee shops would be the same and would share the same criteria? But – and we always need a ‘but’ – maybe a good coffee shop is, first of all, a place that you like to go back to; a place that you enjoy to be. A place that you are prepared to travel a long distance to, even though the decoration a bit tired, the chairs or benches are not so comfortable, and the service might be very so-so, but there is something that makes you want to go back there. At least, this is how I would define it.

I asked a friend to give me a list of her favourite coffee shops. She is a very demanding person, but we share this same approach to defining a good coffee shop. And so, I give you a list of the best coffee shops in Tehran, as she gave it to me. If you use coffee shops, if you care about them, and if have a favourite that you like to return to again and again, please add it to the list.

 

رستوران چارمیز در چهارراه کالج

رستوران کوچکی است که در اوایل اسفند ماه ۸۶ در خیابان حافظ، کمی بالاتر از چهارراه کالج و نبش کوچه آرژانتین گشایش یافته و رضوانه، مدیر و آشپز و پیشخدمت چهارمیز در آن، اسپاگتی گیاهی سرو میکند. فضای کوچکی دارد که چهار میز دو تا چهار نفره را در خود گنجانده است.

خودمونی

خانواده اسماعیل‌پور، آقا فری و همسرش زهرا خانم و گاهی دخترهایش، همین بیخ گوش ما در خیابان فریمان، نزدیكی‌های طالقانی قهوه‌خانه کوچکی را می‌گردانند که می‌شود ظهرها را در آن گذراند. قهوه‌خانه یکی از نشانه‌های رو به فراموشی شهرهای بزرگ و خاصه تهران است که هر روز از تعدادش کاسته می‌شود.

لانژ

شمال چهارراه مژده در خیابان نیاوران، در قرمز پُر رنگی شما را به جهانی ورای لذائذ عادی زیست هدایت می‌كند. محیط لانژ همانطور كه از نامش بر می‌آید، بی‌شیله‌پیله است و آرام. یله‌گاهی است با سقف بلند ِ اُریب، نورپردازی ظریف، و موسیقی روح‌افزا كه به راحتی از جاز كوبایی به پینك‌فلوید می‌لغزد. دكوراسیون مینمال، میزهای چوبی و صندلی‌های چرمیِ تیره‌رنگ را در كنار دیوارهای روشنی قرار داده است كه برشی از آهن با زاویه آنرا قطع می‌كند و حس و حالی را بوجود می‌آورد تا ناخودآگاه با اولین حضور میهماندار  سیاه‌پوش بر سر میزتان سفارش م. با یخ بدهید.

کافه ۷۸

در خيابان آبان، میان این کافه‌نشینان جماعت فرهنگ و هنر سهم بسزایی دارند.

کنج

خيابان فلسطين شمالی را سربالا برويد و از يکی از کوچه‌های غربی خود را به خيابان کبگانيان برسانيد و در اواسط نبش خيابان پنجم کنج را بيابيد.

شوکا

خیابان گاندی ،موسيقی کلاسيک و قهوه ترک

گُل‌رضاييه 

در خيابان سى‌‌تير (قوام السلطنه سابق)، كمى بالاتر از كوچه مصريها، كه سَردرِ خانه ايرج ميرزا را هنوز مى‌توان در آن جستجو كرد و درست روبروى كوچه‌اى كه انديشمند و محقق نامدار مجتبى مينوى روزى در آن زندگى مى‌كرده (كوچه رحمتى جاهد، يا نوبهار)، قهوه‌خانه‌اى خواهيد يافت كه در نوع خود در تهران منحصر به فرد است. گُل‌رضاييه.

لينت

کافه‌ای بسيار ساده است که قريب به دو دهه‌ای می‌شود که در انتهای خيابان جم قرار گرفته. در محيطی مستطيل شکل و بدون هيچ زرق و برقی و در آن تنها به ضروريات پرداخته شده که اتفاقاً اين خود بسيار زيباست.

موکا

خیابان فرشته،میدان فرشته

کافه گالری

تجریش، چهارراه حسابی

کافه و اسنک

خیابان قائم مقام، ابتدای خیابان جم